บทที่ 95

หมิงซีตอนนี้ตื่นเต้นจนขาอ่อนแรง อาวุธเดียวที่มีคือไฟฉายในมือ

　　ได้ยินเสียง ‘แกร๊ก’ ประตูใหญ่ส่งเสียงแหลมเบาๆ ถูกเปิดออก

　　หมิงซีมองไปรอบๆ ห้อง ที่นี่ไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไรเลย แม้แต่ที่ซ่อนตัวก็ไม่มี

　　เธอต้องซ่อนอยู่หลังประตูห้องนอน ยกไฟฉายขึ้นสูง

　　เสียงฝีเท้าเบาๆ นอกประตู ในความเงียบสงัดของคืน...